Δημοφιλείς αναρτήσεις

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Σύμμαχοι και εχθροί!


Έχω μια θεωρία στο μυαλό μου και είπα να τη μοιραστώ μαζί σας. Δεν είναι ότι έχω καταλήξει σε αυτήν ούτε τι γράφω για να σας στεναχωρήσω, απλός για να σας ψυλλιάσω ώστε να φυλάτε τα νώτα σας (θα σας χρειαζόταν αν ήσασταν σε πόλεμο). 

Είμαστε σε πόλεμο! Όλοι θέλουμε να έχουμε δίπλα μας φίλους πολλούς, φίλους καλούς, φίλους κολλητούς, φίλους απλούς γνωστούς, φίλους από τη δουλειά, τη σχολή, με αυτούς που βγαίνεις μόνο για ένα ποτό ή έναν καφέ μια φορά στο τόσο, με αυτούς που μιλάτε μόνο μέσω facebook, msn και τέτοια κλπ… Με όλους αυτούς περνάμε και καλά πράγματα και κακά ειδικά αν πρόκειται για τους πολύ καλούς μας φίλους. Με αυτούς τους τελευταίους περνάμε πολλά, μοιραζόμαστε πράγματα, καταστάσεις, τα εσώψυχα μας και πολλά… Ξαφνικά για κάποιον ασήμαντο λόγο, ασήμαντος με την έννοια του ότι άμα αναλογιστεί κανείς την απεραντοσύνη τους Σύμπαντος και το πόσα πράγματα δεν ξέρουμε ακόμα ποιος χέστηκε για τις λογομαχίες μερικών μυρμηγκιών πάνω σε ένα κόκκο σκόνης που λέγεται Γη. Ξαφνικά λοιπόν τσακωνόμαστε! Και χωρίζουμε τις φιλίες μας… Και οολα αυτά που ζήσαμε και μοιραστήκαμε ξαφνικά ξεφτίζουν μπροστά σε ένα τυπικό «γεια, τι κάνεις ; καλά;» όπως θα σε χαιρετούσε ένας από τους υπόλοιπους φίλους της δουλειάς ή της σχολής ή οπουδήποτε, αυτοί οι φίλοι λοιπόν είναι οι σύμμαχοι που μόλις περιέγραψα. Είναι οι άνθρωποι που αν χρειαστείς κάτι μπορεί και να σε βοηθήσουν ή τέλος πάντων δεν θα βοηθήσουν κάποιον άλλο να σου κάνει κακό! Εκτός από τους πολύ καλούς σου φίλους που φυσικά όχι μόνο θα σε βοηθήσουν αλλά θα είναι δίπλα σου στη μάχη!

 Υπάρχουν και αυτοί που δε σου μιλάνε καθόλου πια, αυτοί που σε πρόδωσαν, αυτοί που σε μίσησαν και τους μίσησες για τον οποιονδήποτε λόγο. Αυτοί που ενώ έκαναν τους φίλους πίσω από την πλάτη σου σε έθαβαν ή κατάστρωναν σχεδία εξόντωσης σου από την παρέα. Αυτοί που για κάποιο λόγο σπάστηκαν μαζί σου και δε γύρισαν ποτέ ντόμπρα να σου το πουν στα ίσια τι τους πείραξε, απλά σαν κότες έκοψαν την παρέα χωρίς να σου εξηγήσουν τίποτα και σε άφησαν να τους ψάχνεις, να τους στέλνεις μηνύματα χωρίς ν’ απαντάνε, να τους μιλάς με οποιονδήποτε τρόπο μπορείς σε αυτή την κοινωνία της επικοινωνίας που βοηθάει πολύ σε αυτό, κι εκείνοι απλά να σε αποφεύγουν. Αυτοί είναι οι εχθροί! Αυτοί που δεν θα σε βοηθήσουν ποτέ αν χρειαστείς κάτι, αυτοί που θα σε εκμεταλλευτούν κιόλας αν θελήσουν εκείνοι κάτι, αυτοί που θα σου σκάψουν το λάκκο ή που θα διαδίδουν λανθασμένες πληροφορίες για εσένα!

Και υπάρχουν και οι ουδέτεροι! Αυτοί που δεν κατηγοριοποιούν κανέναν φίλο. Θα φερθούν σε όλους το ίδιο και ισάξια, με ειλικρίνεια και όσο μπορούν καλύτερα (ή όπως το νομίζουν στο κεφάλι τους το καλύτερα). Αλλά αυτό μερικές φορές δεν βγαίνει στο τέλος σε καλό! Σου  λένε ότι κάθονται στην άκρη γιατί όσες φορές πήγαν να βοηθήσουν τα έκαναν πιο σκατά τα πράγματα, όμως δεν καταλαβαίνουν ότι τουλάχιστον αν σε βοηθήσουν αυτό θα εκτιμηθεί στο ότι προσπάθησαν. Κι εκεί που θα χρειαστεί να φερθούν σαν καλοί σου φίλοι γιατί ανήκουν αντικειμενικά στην κατηγορία με τους συμμάχους σου, και είναι στην υποκατηγορία «πολύ καλοί φίλοι που έχουμε περάσει πολλά μαζί» εκεί πάνε και σου φέρονται όπως σε όλους τους άλλους, πράγμα που σε μια κατάσταση δεν θα βοηθήσει, ενώ ξέρεις ότι θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν, δεν το κάνουν για χάρη της υποτιθέμενης δικαιοσύνης (και λέω υποτιθέμενης γιατί πραγματική δικαιοσύνη σήμερα δεν υπάρχει όπως δεν υπάρχει και ηθική αφού όλοι έχουν τους δικούς τους κανόνες και για τα δυο) . Όλοι οι φίλοι στο ίδιο καζάνι σου λένε! Δίκαιο μεν αλλά στο πεδίο της μάχης θα στέκονται παραπέρα και μπορεί να μην πηγαίνουν με τον εχθρό αλλά δε σε βοηθάνε κιόλας, ενώ σου λένε «βρες τα μόνος σου». Για εμένα ή Σύμμαχος θα είσαι ή εχθρός!! Δεν υπάρχουν φίλοι, υπάρχουν οι Σύμμαχοι! Οι ουδέτεροι είναι κατάσκοποι :P όχι εντάξει πλάκα κάνω! 

Έχω όμως χωρίσει πλέον τους φίλους στις δυο αυτές μεγάλες κατηγορίες. Αυτούς που περιέγραψα ως ουδέτερους το κάνω γιατί όντως ναι μεν δεν είναι εχθροί αλλά και σύμμαχοι αμιγώς δεν είναι! Επομένως πρέπει να διαλέξουν στρατόπεδο, γιατί και ο στρατηγός οφείλει να διαλέγει κάθε φορά τη στρατηγική που θα ακολουθήσει. Και όλοι, ο καθένας από εμάς. Εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές τώρα είσαι ο στρατηγός στο δικό σου στρατόπεδο με Συμμάχους και εχθρούς και μπορείς να διαλέξεις τις κινήσεις σου!

4 σχόλια:

  1. Καταλαβαίνω τι λες, έχω νιώσει πολλές φορές ετσι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φιλοι κατα τη ταπεινη μου γνωμη δεν υπαρχουν. Αυτοι που υπαρχουν ομως ειναι συνοδοιποροι για καποιο χρονικο διαστημα της ζωης που ζουμε.

    Το να θεωρεις ατομα που σε προδωσαν εχθρους απο τη μια το θεωρω λογικο αλλα απο την αλλη μηπως απλα ηταν η ωρα τους να αποχωρισουν απο τη ζωη σου εχοντας δωσει αλλα και παρει απο σενα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αν θελει καποιος να αποχωρήσει απο τη ζωη καποιου μπορει να το κάνει και χωρις να γινει προδοτης/εχθρος! Το γραφω με την εννοια του οτι...δεν χρειάζεται να θελει να σε πληγωσει μονο και μονο επειδη δεν βάζει το κεφάλι του να δουλέψει, που ειναι ισάξιο με το να σου κάνει κακο γιατι σε αυτη την κοινωνια που ζουμε εχουμε παρα μα παρα πολλα προβληματα ήδη για να εχει το δηκαιωμα καποιος να σου κανει και αυτο!

    Φυσικα θα υπαρχουν και πολλοι πρωϊν φιλοι που πραγματικα θα θελουν να σου κανουν ζημια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ανωνυμος 18/10/11
    Ολα ειναι στο μυαλο μας.
    Φιλια, αγαπη, ηθικη, υπαρχουν αν εμεις πιστευουμε πως υπαρχουν και φερομαστε αναλογα.
    Φιλος μου ειναι αυτος που εγω τον βλεπω ετσι ασχετα πως με βλεπει εκεινος..
    Πιστευω πως η φιλια ειναι μεγαλο αγαθο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή