Δημοφιλείς αναρτήσεις

Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

Υπάρχει μια παράξενη - Ελλάδα Μια κρυμμένη Χώρα - Εξερεύνησέ την



Υπάρχει μια παράξενη Ελλάδα
Μια κρυμμένη Χώρα
Εξερεύνησέ την
Γράφει ο Παντελής Γιαννουλάκης

«…Πολλοί άνθρωποι δεν αποδέχονται ότι υπάρχει μια μυστική Ελλάδα, θεωρούν ότι η πατρίδα μας και ο κόσμος τους είναι απόλυτα γνωστός και προσβάσιμος, αρνούνται να αποδεχθούν χώρο για το Άγνωστο γύρω τους. Μα, φυσικά και υπάρχει μια μυστική Ελλάδα του Παράξενου.
Αναλογιστείτε το εξής: Οι περισσότεροι Έλληνες δεν ζουν στην Ελλάδα αλλά στο σπίτι τους, στη δουλεία τους, τη γειτονιά τους. Δηλαδή, ο καθένας από εμάς βρίσκεται σε ένα δίκτυο από αυτοματικές κινήσεις και συνήθειες και ζούμε σε έναν μικρόκοσμο περιορισμένο, προστατευμένο, προφυλαγμένο, περιφραγμένο όχι μόνο από την κοινωνία, τις υποχρεώσεις και το περιβάλλον μας, αλλά και από τον ίδιο μας τον εαυτό. Σκεφτείτε δηλαδή ότι ο μέσος Έλληνας περνάει την καθημερινότητά του στο σπίτι του, στη δουλειά του, σ’ έναν ορισμένο χώρο. Επίσης, κάθε μέρα διανύει συγκεκριμένους δρόμους, πάντοτε τους ίδιους πάνω-κάτω, αφού τα δρομολόγια του είναι συγκεκριμένα, από το σπίτι στη δουλειά, από το σπίτι σε κάποιους συγκεκριμένους συγγενείς και φίλους και τέλος πηγαίνει και σε πέντε-δέκα καταστήματα είτε για να ψωνίσει είτε για να ψυχαγωγηθεί. Δεν γνωρίζει καλά-καλά δηλαδή ούτε την ίδια του την πόλη, ζει στη γειτονιά του! Κατ’ επέκταση, παρακολουθεί τι γίνεται στον κόσμο από την τηλεόραση κι έχει την ψευδαίσθηση ότι ζει στην Ελλάδα, η οποία Ελλάδα βρίσκεται στην Ευρώπη και η Ευρώπη βρίσκεται στον κόσμο. Έχει την ψευδαίσθηση πως «ζει στον» πλανήτη Γη για τον οποίον νομίζει ότι γνωρίζει τα πάντα, ότι δηλαδή δεν υπάρχει τίποτε άγνωστο, δεν συμβαίνει τίποτα το παράξενο, τίποτα το ασυνήθιστο, γιατί πολύ απλά αυτό δεν υπάρχει στη γειτονιά του! Επειδή δηλαδή δεν το βλέπει στη γειτονιά του νομίζει ότι αυτό δεν υπάρχει πουθενά αλλού! Έτσι λοιπόν θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε, ακόμη και μόνο απ’ αυτό το γεγονός ότι όχι μόνο υπάρχει μια πολύ παράξενη και μυστική Ελλάδα για τον καθένα από τους κατοίκους της Ελλάδας ή ακόμη και για τους επισκέπτες, αλλά μια τελείως μυστική Ελλάδα, τόσο μυστική που ενδεχομένως δεν θα τη μάθουμε, δεν θα την ανακαλύψουμε και δεν θα την εξερευνήσουμε ποτέ…
Υπάρχουν τώρα κάποιοι άνθρωποι που για τον έναν ή τον άλλο λόγο, ξεφεύγουν από αυτήν την «περίφραξη», ξεφεύγουν από τη γειτονιά τους κι αρχίζουν να αναζητούν την γνώση, την απρόσιτη ενημέρωση, την προέκταση, ενδιαφέρονται για το Παράξενο, εξερευνούν το μυστήριο και να μυστικά του κόσμου και κατ’ επέκταση τη μυστική Ελλάδα, ανακαλύπτοντας πράγματα που οι άλλοι ούτε που τα φαντάζονται. Αυτοί καταλήγουν να γνωρίζουν πολλά για την Παράξενη Ελλάδα, εκείνη τη χώρα που όλοι οι άλλοι δεν ξέρουν ότι όντως υπάρχει…»

Για το υπόλοιπο άρθρο αναζητήστε το περιοδικό Strange στα περίπτερα… της γειτονιάς σας! {Δεν θα πάτε μακριά μη φοβάστε ;) }

Λοιπόν το Strange ξαναβγήκε μετά από πολύ καιρό απουσίας κι έτσι μου έδωσε την έμπνευση και το σπρώξιμο θα έλεγα να γράψω μια διαφορετική συνέχεια για αυτό το θέμα της Άγνωστης Ελλάδας. Ο Παντελής συνεχίζει το άρθρο κάνοντας λόγο για το πώς προσπαθώντας να εξερευνήσεις τη μυστική Ελλάδα μπορεί να σε βάλει ταυτόχρονα σε μπελάδες, εκεί που το μόνο που θέλεις είναι να κάνεις μια βόλτα και να λάβεις καινούργιες εικόνες για το υποσυνείδητο σου, να εξερευνήσεις ιστορίες που έχεις ακούσει ή διαβάσει, να ανακαλύψεις, να παίξεις και να χαρείς την υπέροχη εξοχή της Ελλάδας. Αλλά όχι, στην ουσία μας το απαγορεύουν! Υπάρχουν χιλιάδες μέρη όπου είτε κρύβουν βάσεις του ΝΑΤΟ είτε τους δικούς μας στρατού, είτε κάποια βίλα επιφανούς προσώπου, είτε της εκκλησίας τις τεράστιες εκτάσεις γης, που στην ουσία απαγορεύεται να πλησιάσουμε! Αν πλησιάσουμε θα δούμε σίγουρα έναν αστυνομικό αν όχι ολόκληρο μπλόκο (ανάλογα και το μέρος) που θα ζητούν να μάθουν τι δουλειά έχουμε εκεί…. Η λογική και επίσημη εξήγηση υπάρχει πάντα βέβαια από το για την ασφάλειά μας, μέχρι την ασφάλεια τους… αυτών που θέλουν να κρύψουν κάτι… Το γεγονός είναι ότι υπάρχουν κάποια μέρη που εντάξει θα ήταν καταστροφικό να μπορούν να πηγαίνουν πολλοί άνθρωποι κάθε μέρα, αλλά αυτά τα μέρη χαρακτηρίζονται συνήθως ως προστατευόμενα περιβάλλοντα όπου υπάρχει χλωρίδα και πανίδα που για το καλό όλων καλά θα κάνουμε να την αφήσουμε στην ησυχία της. Όλα τα άλλα όμως? Περιοχές που φαίνονται εγκαταλειμμένες, εγκαταλειμμένα χωριά και αρχαιολογικοί χώροι, σπήλαια που αν τους επισκεφτούμε θα μας κοιτάνε περίεργα, ιδιαίτερα αν ρωτήσουμε κάποιον από τα μέρη πώς θα πάμε εκεί… Εντάξει μπορεί να τα παραλέει λίγο ο Παντελής… Εγώ τουλάχιστον όπου πήγα και αναζητούσα κάτι δεν ένοιωσα να με κοιτάνε περίεργα… Βέβαια δεν έψαχνα κάτι εγκαταλειμμένο εδώ που τα λέμε αλλά συνήθως κάποιο χώρο που απλά δεν έχουν φροντίσει να τον βρίσκεις εύκολα!

Αυτό το καλοκαίρι διάβασα και ένα βιβλίο πάνω στην παράξενη Ελλάδα που με εμπνέει αυτή τη στιγμή. Το Άδηλη Ελλάδα του Αθανάσιου Ξανθόπουλου, εκδόσεις Έσοπτρον ( http://adilos-ellas.blogspot.gr/ ). Σε αυτό διαβάζουμε για τόπους και σπήλαια που έχουν κάποια ιστορία να διηγηθούν, κάποιο θρύλο, που έχουν κάτι το αποκομμένο από την καθημερινότητα! Ταξίδεψα μέσα στις σελίδες του μα ελπίζω κάποτε να πάω σε όλα αυτά τα μέρη που λέει…

Δεν το έχω κάνει ακόμα γιατί όπως και ο συγγραφέας καταδεικνύει σε κάποιο σημείο, θέλεις την κατάλληλη παρέα για να πας για εξερευνήσεις! Και εδώ θα συνδέσω και το άρθρο του Παντελή. Ο περισσότερος κόσμος δεν βγαίνει έξω από τα καθημερινά του δρομολόγια! Ο περισσότερος κόσμος φοβάται να πάει στο πιο κοντινό του βουνό να περπατήσει… Φοβόμαστε να πάρουμε να πόδια μας να πάμε μια ώρα περπάτημα γιατί τι μια μας φταίει ο καιρός, την άλλη δεν έχουμε τόσο χρόνο, είναι και τα λεφτά στη μέση για κάποια μακρινή διαδρομή… και διάφορες άλλες δικαιολογίες που μπορεί να έχουν μια βάση αλλά αν υπάρχει θέληση ξέρω πολύ καλά ότι όλα υπερνικούνται. Για τον καιρό μπορούμε να πάρουμε τις απαραίτητες προφυλάξεις, αλλά και να μην τις πάρουμε τι έγινε και να βραχούμε από μια αναπάντεχη νεροποντή ή τι έγινε και να ιδρώσουμε αν η βόλτα μας γίνει το καλοκαίρι μέσα στη ζέστη, θα γυρίσουμε πίσω θα κάνουμε ένα μπάνιο και όλα καλά. Όμως ο μέσος άνθρωπος έχει αφήσει μέσα του τα κατάλοιπα από άτοπες προτροπές των γονιών συνήθως που μας τρομοκρατούσαν όταν είχε κακό καιρό να βάλουμε μπουφάν αλλιώς θα κρυώσουμε κλπ. Δεν θυμάμαι να έχω πάθει κάτι σοβαρό όσες φορές βγήκα στη βροχή επίτηδες για να βραχώ… Πέρα από αυτά λοιπόν είναι και τα λεφτά που ακόμα και αμάξι να έχει κάποιος το χρησιμοποιεί συνήθως μόνο για αποστάσεις δουλειά σπίτι… Δεν τολμά να κάνει την πρόταση σε φίλους να βάλουν όλοι μαζί χρήματα για βενζίνες και να πάνε όλοι μαζί μια βόλτα κάπου κοντά! Αλλά δεν τολμάνε και αυτοί που δεν έχουν μεταφορικό μέσω να πουν σε φίλους που έχουν το ίδιο πράγμα…. Γιατί στην ουσία δεν υπάρχει αρκετό ενδιαφέρον από τους περισσότερους για το τι υπάρχει πέρα από τη γειτονιά τους, πέρα από την πόλη τους, πέρα από το κοντινότερο βουνό τους…  Έχουμε και τον οχαδερφισμό μας βέβαια να λέμε και την αλήθεια. Κι εγώ που γράφω όλο λέω να πάω μια βόλτα στον Υμηττό που είναι δίπλα μου και τις ίδιες δικαιολογίες λέω στον εαυτό μου. Που να πας τώρα, είναι μακριά, θα κουραστείς, θα σε φάει η ζέστη, θα χαθείς… Ουπς! Τι ήταν αυτό… θα χαθείς! Κι όμως κάτι μου λέει ότι κι άλλοι το έχουν σα φόβο κάπου πολλοί στο βάθος του μυαλού… Φοβόμαστε μήπως πάμε κάπου και χαθούμε, γιατί μέσα στην κοινωνία, στη γειτονιά μας όλα είναι γνωστά και ασφαλή… Αλλά λίγο πιο έξω εκεί που δεν έχουμε περπατήσει ποτέ βρίσκεται κάτι άγνωστο και άρα επικίνδυνο… Ας το παραδεχτούμε λοιπόν φοβόμαστε και λίγο… Να πάμε εκεί που δεν πατάει κανείς. Μπορεί να μας την πέσουν κλέφτες, δολοφόνοι, ναρκομανείς.... Και να έχουμε και την αστυνομία να νομίζει ότι εμείς οι περίεργοι, που βρισκόμαστε στο απαγορευμένο μέρος, είμαστε οι κλέφτες, δολοφόνοι, ναρκομανεις!

Οπότε ας ταξιδεύουμε όλοι μαζί…Ας πάμε διακοπές εκει που δεν πάνε οι πολλοί, εκεί που δεν θα συναντήσουμε το γείτονα μας και γυρίζοντας να λέμε "βγήκα από την Αθήνα και βρήκα την Αθήνα εκει που πήγα"

 Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που παίρνουν τα βουνά είτε μόνοι τους είτε με παρέα. Ας ξεμουργελέψουμε κι εμείς και με σεβασμό πάντα στη φύση ας περπατήσουμε στα βουνά της Ελλάδας μας( σηκωθείτε από ντιβάνια, καρέκλες, καναπέδες). Γιατί όλοι αυτοί οι παλιοί που κάποτε γύριζαν τα βουνά και τα έμαθαν σπιθαμή προς σπιθαμή και έμαθαν τους θρύλους ή έγιναν μάρτυρες περίεργων περιστατικών, κάποια στιγμή δεν θα είναι πια μαζί μας. Έτσι κάποιοι άλλοι οφείλουμε να μάθουμε αυτές τις ιστορίες και να φτιάξουμε καινούργιες για τις επόμενες γενιές που έρχονται!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου